بررسی تاثیر چیدمان برشگیرهای ناودانی در تیرهای مختلط به روش تجربی

این مقاله به بررسی تاثیر چیدمان برشگیرهای ناودانی بر رفتار و ظرفیت برشی آنها در تیرهای مختلط با مقطع فولادی و دال بتنی متکی بر آنها به روش تجربی می پردازد. فراگیری استفاده از برشگیرهای ناودانی در صنعت ساختمان و پل سازی در این نوع از مقاطع و نیز عدم شفافیت در استانداردهای طراحی مبحث ۱۰ مقررات ملی ساختمان ایران و همچنین AISC پیرامون جهت نصب برشگیر مزبور دستمایه اصلی تحقیق را تشکیل می دهد. مطالعه تحلیلی هیچگاه نمی تواند کلیه عوامل دخیل در یک پدیده را بدرستی در بر بگیرد از این رو لازم است تا یک مطالعه تجربی عاری از نواقص مطالعات قبلی به مرحله اجرا درآید و از آن برای کالیبراسیون مطالعات تحلیلی استفاده شود. محققین حاضر با بررسی نتایج کار پیشینیان به این نتیجه رسیدند که برون رانی یک روش آزمایش مناسب است ولیکن خود نمونه بکار رفته در مطالعات پیشین دارای نقص می باشد. نمونه پیشنهادی حاضر نشان می دهد که استفاده از چیدمان رو به رو در برشگیرهای ناودانی باعث بهبود قابل ملاحظه ای در عملکرد مقطع مختلط می گردد. نتیجه این تحقیق نشان می دهد که چیدمان برشگیرها مطابق این الگو، مقاومت برشی بیشتری در حدود ۳۳ درصد نسبت به الگوی پشت به پشت دارد و این به معنی مداخله بهتر بتن در عملکرد تیر مختلط است. علاوه بر آن سازه هایی که به این روش اجرا می شوند اقتصادی نیز خواهند بود.

کلیدواژه ها:

برشگیر ناودانی ، چیدمان برشگیر ، ظرفیت برشی ، آزمایش برون رانی ، تیرهای مختلط فولادی - بتنی