مدل سازی نرخ فرسایش لاستیک خودرو ناشی از خرابی های آسفالتی و انحراف رانندگان مطالعه موردی محور قم کاشان

این پژوهش به بررسی تاثیر نگهداری روسازی بر رفتار انحرافی رانندگان و عمر مفید لاستیک ها می پردازد. هدف اصلی، ارائه مدلی برای پیش بینی واکنش رانندگان در مواجهه با انواع خرابی ها و برآورد اثر مرمت بر کاهش سایش لاستیک ها بوده است. برای این منظور، داده های میدانی برداشت شده از محور قم کاشان مورد استفاده قرار گرفت و تحلیل آماری با استفاده از مدل باینری لوجیت و شاخص سایش لاستیک انجام شد. نتایج نشان داد که خرابی هایی مانند چاله و ترک سوسماری بیشترین اثر را بر افزایش احتمال انحراف راننده دارند و مرمت به موقع آنها عمر مفید لاستیک ها را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. مدل ارائه شده امکان پیش بینی دقیق اثر هر نوع خرابی و ارزیابی اثر بخشی عملیات مرمت را فراهم می کند. یافته های پژوهش برای مهندسان راه و ترابری ابزار تصمیم گیری بهینه در برنامه ریزی نگهداری مسیرها و کاهش هزینه های عملیاتی فراهم می آورد و به سازندگان لاستیک نیز کمک می کند تا محصولات مقاوم تر در برابر سایش طراحی کنند. در مجموع این پژوهش با ایجاد ارتباط میان وضعیت روسازی، رفتار راننده و عملکرد لاستیک راهکارهای عملی برای افزایش ایمنی، دوام و بهره وری سیستم حمل و نقل ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روسازی ، خرابی های آسفالتی ، رفتار انحرافی رانندگان ، عمر مفید لاستیک ، مدل لوجیت