بررسی و تحلیل استفاده از عنصر روی در حوزه معماری داخلی ایران

مصالح در معماری داخلی صرفا اجزای اجرایی نیستند، بلکه در ادراک فضا، سازمان یابی تجربه حسی، شکل گیری هویت و انسجام عملکردی نقش دارند.در معماری معاصر، فلز از یک متریال صرفا صنعتی به ماده ای برای تولید بیان فضایی، تنوع فرمی و خوانش تکنولوژیک تبدیل شده است.پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل استفاده از عنصر روی در حوزه معماری داخلی ایران، به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای/اسنادی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که با وجود گسترش استفاده از فلزات و پوشش های فلزی در معماری معاصر، جایگاه روی در معماری داخلی ایران به صورت مستقل و تحلیلی کمتر بررسی شده و معمولا در ذیل مطالعات کلی مصالح یا پوسته های فلزی قرار گرفته است.یافته ها نشان می دهد که روی به سبب مقاومت مناسب در برابر خوردگی، قابلیت ایجاد لایه محافظ، بازیافت پذیری، تنوع در پرداخت سطحی، امکان استفاده در ورق، پوشش، آلیاژ و قطعات فرم پذیر، و نیز ظرفیت ایجاد ریتم، بافت و بازتاب کنترل شده، می تواند در معماری داخلی ایران به عنوان متریالی میانجی میان فناوری و هویت به کار رود در عین حال، استفاده موفق از روی در ایران مستلزم پرهیز از نمایش صرفا صنعتی و توجه به منطق درون گرایانه، وقار بصری، هندسه، سلسله مراتب فضایی و کیفیت درونی فضای ایرانی است.نتیجه پژوهش نشان می دهد که روی در فضاهای داخلی ایران زمانی بیشترین ارزش را دارد که نه به صورت عنصری بیگانه، بلکه به عنوان مصالحی قابل بازتفسیر در کنار الگوهای بومی، نور، جزئیات و ترکیب ماده ای استفاده شود

کلیدواژه ها:

روی ، زیبایی شناسی مصالح ، طراحی داخلی ، فلزات ، متریال ، معماری داخلی ایران