ضرورت توجه شهرداری به چارچوب های طراحی احیایی در جهت ارتقای مدیریت فرهنگ، رفاه اجتماعی و اقتصادی

شهر به عنوان پدیده ای اجتماعی و زنده توجه ویژه ای را در دین مبین اسلام به خود اختصاص داده است. دینی که در شهر زاده شده و نگاهی خاص به آن داشته است. از اینرو دانشمندان اسلامی و شهرشناسان در طول تاریخ به دنبال ایجاد شهرهایی اسلامی و آرمانی بوده و در این راه نگاه عمیقی به اصول فقهی و آیین اسلامی در ایجاد و شناخت شهر داشته اند.  مناظر پساصنعتی با ارزش های هویتی، به عنوان میراث فرهنگی عصر مدرن شناخته می شوند. این عرصه ها از جنبه های اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی آسیب دیده و از بعد بصری, منظری نامناسب را ایجاد کرده اند. در این نوع عرصه ها، مداخلات با رویکردهای مختلف انجام شده است اما به دلیل پیچیدگی این مناظر و آسیب های وارده به اکوسیستم, نیاز به رویکردی جامع است که ضمن حفظ ارزش میراث صنعتی, آسیب های گذشته را ترمیم و باعث بهبود تعامل متقابل انسان او طبیعت شود. با به چالش کشیدن روش های معمول، رویکردهای خلاقانه امکان بررسی ایده ها، فناوری ها و مواد جدیدی را فراهم می کنند که به بهبود نتایج پایداری کمک می کنند. نوآوری نقش مهمی در پیدا کردن راه های نوین برای بازسازی اکوسیستم ها، بهینه سازی استفاده از منابع و افزایش تحمل سیستم دارد.