تعیین کاربری بنای میان افزا برمبنای ساختار اجتماعی فرهنگی، در محله محتشم کاشان

نادیده انگاشتن شان فرهنگی و اجتماعی بافت های تاریخی در زمان ارائه طرح های میان افزا پیرامون یکی از مهم ترین بناها یعنی مرکز محله و حل مسائل طراحی از طریق عناصر یا فنون بصری که وجه اشتراکی با موضوع کاربری و بافت محل ندارد؛ موجب شده تا کیفیت ارتباط کاربران با بنا به حداقل ممکن کاهش یابد. این مقاله با تمرکز بر محله محتشم کاشان در صدد بررسی و تحلیل عوامل موثر بر ابعاد فرهنگی و اجتماعی این بافت تاریخی است؛ تا بر اساس آن مناسب ترین کاربری برای بنایی میان افزا در مرکز محله پیشنهاد گردد. برای انجام این تحلیل از روش قوم نگاری با ابزار تحلیل محتوا استفاده گردید. جمع آوری اطلاعات از طریق مطالعات اسنادی و میدانی انجام شده است. براساس شناسایی نظام ها، کنش ها و ارزش های نمادین در موقعیت طبیعی جهت تحلیل اطلاعات درباره محله محتشم، مولفه های ده گانه به عنوان شاخص ها برگزیده؛ ویژگی ها در ارتباط با هر یک سنجیده شدند. برای ارزیابی به مولفه هایی چون موقعیت؛ معناسازی، ارتباطات نمادین و هویت فردی توجه شده و با جستجوی ارتباط با هم سازی ویژگی های فردی با مولفه های فرهنگی جامعه، نوع کاربری مناسب برای بنای میان افزا در مرکز محله تبیین و پیشنهاد گردیده است. یافته های پژوهش، حاکی از توصیف محله به عنوان جامعه ای سنتی با بافت مذهبی، شیعی، کنش های اجتماعی گروهی و نمایشی سنتی، وسایل و برنامه غذایی کم تنوع، دارای اماکن عمومی مذهبی متعدد و بدون ساختارهای اجتماعی تفریحی مدرن است. بناها بنا بر اقتضای طبیعی از خشت و گل و با نمای کاه گلی ساخته شده اند. نتایج بیانگر آن است که بهترین پیشنهاد که با جنبه های متنوع از جمله اعتقادات، مذهبی، فرهنگ، آداب و رسوم، بسترهای کالبدی و اقتصادی و پیشینه محله متناسب باشد؛ می تواند مجموعه ای آموزشی، تولیدی فرهنگی و مذهبی با عنوان "آکادمی هنرهای آئینی" با توجه ویژه به تعزیه باشد.

کلیدواژه ها:

کاشان ، محله محتشم ، بافت تاریخی ، ساختار اجتماعی فرهنگی ، تعزیه