بهسازی و مرمت آثار تاریخی در استان گیلان با تاکید بر ابعاد فنی، اقتصادی

بهسازی و مرمت آثار تاریخی از مهمترین ابزارهای حفظ میراث فرهنگی و هویت تاریخی جوامع محسوب می شود. در استان گیلان به دلیل شرایط اقلیمی خاص، میزان رطوبت بالا، بارندگی مداوم و رشد سریع شهرنشینی بسیاری از آثار تاریخی در معرض فرسایش و تخریب قرار گرفته اند. هدف از این پژوهش بررسی فرآیند بهسازی این آثار در ابعاد فنی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است تا الگویی بومی و علمی برای حفظ پایداری و اصالت آنها ارائه شود. روش تحقیق به صورت ترکیبی (کیفی - کمی) طراحی شده است و شامل تحلیل اسناد، بازدیدهای میدانی و مصاحبه با متخصصان حوزه مرمت می باشد. نتایج نشان می دهد که موفقیت پروژه های بهسازی در گیلان زمانی حاصل می شود که از مصالح بومی، فناوری های نوین و مشارکت مردمی به طور همزمان بهره گرفته شود. این مطالعه الگویی تلفیقی برای ارتقاء کیفیت پروژه های مرمتی در مناطق شمالی ایران ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های آتی در حوزه میراث فرهنگی باشد.

کلیدواژه ها:

بهسازی ، مرمت میراث فرهنگی ، گیلان ، پایداری