تاثیر نور طبیعی بر ارتقاء حس تعلق به مکان

این پژوهش به بررسی تاثیر نور طبیعی بر ارتقای حس تعلق به مکان در فضاهای معماری می پردازد. با استفاده از روش کیفی-مروری، منابع مرتبط با تاثیرات روان شناختی و زیستی نور طبیعی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که نور طبیعی با تنظیم ریتم های زیستی، بهبود سلامت روانی و ایجاد محیطی پویا، حس تعلق افراد به فضا را افزایش می دهد. طراحی هوشمندانه نورپردازی از طریق کنترل خیرگی و استفاده از نور غیر مستقیم، تعامل کاربران با محیط را بهبود بخشیده و کیفیت تجربه زیستی را ارتقاء می دهد. مطالعه حاضر بر اهمیت به کارگیری نور طبیعی در طراحی فضاهای انسان محور تاکید دارد و نشان می دهد که این عامل می تواند به ایجاد فضاهای پایدار و مطلوب منجر شود. یافته ها حاکی از آن است که نور طبیعی نه تنها بر سلامت جسمی و روانی تاثیرگذار است بلکه از طریق تقویت پیوند عاطفی و شناختی، حس تعلق به مکان را عمیق تر می سازد. این پژوهش چارچوبی برای طراحی فضاهای معماری ارائه می کند که نیازهای روانی و اجتماعی کاربران را در نظر می گیرد.

کلیدواژه ها:

نور ، حس تعلق ، دلبستگی ، فضای معماری