شناسایی شاخص های توسعه پایدار در مناطق کمتر برخوردار شهرهای جدید در حال توسعه نمونه موردی: روستاهای اطراف شهر جدید پردیس

با گذشت چند دهه از ظهور مفهوم پایدار روند تحولات جامعه روستایی ایران بیانگر چشم پوشی از اصول و معیارهای پایداری در طرح های توسعه روستایی است که نمود عینی این مساله را می توان در مهاجرت های گسترده روستائیان به سمت شهرها و تعداد فزاینده روستاهای خالی از سکنه مشاهده کرد. چالش های اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی حاضر که گریبان گیر جامعه روستایی و شهری کشور شده عمدتا در اثر عدم شناخت جامع و کافی برنامه ریزان از مسائل توسعه روستایی بوده است. بنابراین لزوم توجه به پایداری در توسعه روستاها، ضرورت تاکید بر ارائه راهکارهای مناسب در تحقیقات آتی را روشن می سازد تا به برنامه ریزان در امر تصمیم گیری برای رسیدن به توسعه پایدار روستایی یاری رسانند و یکی از این راهکارها ارائه شاخص های مناسب برای سنجش سطح پایداری توسعه روستاها می باشد. در این تحقیق با بهره گیری از روش مطالعه کتابخانه ای و استفاده از اینترنت چارچوبی برای انتخاب شاخص های مناسب سنجش پایداری در توسعه روستاها ارائه شده است که می تواند به عنوان پایه ای برای انجام مطالعات آتی در این زمینه و همچنین کمک به برنامه ریزی دقیق تر جهت نیل به توسعه پایدار روستایی در کشور باشد و در چارچوب ارائه شده شاخص های سنجش پایداری در سه بعد اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

شاخص های توسعه ، توسعه پایدار ، شهرهای جدید ، روستا