بررسی و چگونگی اثرگذاری معماری و طراحی شهری بر میزان جرائم و آسیب های اجتماعی

ارتباط و تاثیر متقابل معماری شهری و شهرسازی بر میزان امنیت فضایی و روانی جامعه و همچنین کاهش یا افزایش میزان جرائم و آسیب های اجتماعی امری اثبات شده می باشد که با گذشت زمان و پیشروی جامعه به سمت مدرنیته شدن خود را در جنبه های مختلفی از آسیب ها نشان می دهد. این موضوع که هر چه جامعه به سمت مدرن شدن پیش می رود معماری و طراحی شهری در ایران نیز تحت تاثیر معماری غربی قرار گرفته و رفته رفته از هویت ایرانی اسلامی خود دور می شود امری مشهود و البته قابل کنترل می باشد که می توان با در نظر گرفتن چارچوب هایی تعیین کننده و اصول ریزبینانه تر و لحاظ نمودن این چارچوب در سیستم شهرسازی ایران اقدام به ساماندهی معماری شهری نمود و متعاقبا پیشگیری چشمگیر از میزان جرائم و افزایش میزان امنیت اجتماعی را به صورت خروجی این برنامه شاهد خواهیم بود. لذا باید ضمن در نظر گرفتن زیبایی سیمای شهری در راستای تلفیقی بودن معماری ایرانی اسلامی با ایده گرفتن از معماری غرب یا مدرن؛ متناسب با فرهنگ جامعه ی ایرانی اقدام به ایجاد طراحی های شهری مناسب هر منطقه کرد؛ پس باید ضمن رسیدگی به فضای سبز شهری نظیر پارک های محل های عمومی و مکان های تفریحی با شرایط نظارت و دسترسی ایمن و همچنین ایجاد موقعیت های فرهنگی اقتصادی در سطح شهر؛ گامی سازنده در ایجاد امنیت روانی برای خانواده ها، کودکان و سالمندان برداشت که این رسیدگی و پردازش اگر با ایجاد شرایط مناسب توسط شهرداری و همکاری متخصصان و برنامه ریزان شهری خبره با همراهی هدفمند طراحان و روانشناسان محیط همراه باشد مسلما نتیجه مطلوب را به همراه خواهد داشت. مقاله ی حاضر تلاش گردیده تا ضمن بیان مسئله راهکارهایی نیز ارائه شود تا با توجه بیش از پیش به مسئله باشد که گامی سازنده در جهت تامین حداکثری امنیت اجتماعی و کاهش جرائم برداشته شود.

کلیدواژه ها:

معماری ، شهری ، جرم ، امنیت ، اجتماعی ، فضاهای شهری ، کانون جرم