پایداری پروژه های عمرانی شهری؛ ضرورتی برای رسیدن به توسعه پایدار

در بسیاری از موارد هنگام ارزیابی پیامدهای زیست محیطی؛ اثرات پروژه ها بر روی محیط زیست بصورت مجزا در نظر گرفته شده و تجزیه و تحلیل می گردند در صورتیکه اکوسیستم های طبیعی مجموعه ای از عناصر با ارتباطات درونی گسترده و متقابل بر یکدیگرند. به عبارت دیگر در طبیعت با شبکه ای از ارتباطات و تعاملات بین عناصر زنده و غیر زنده مواجهیم و طبیعتا یک اثر را نمی توان در حوزه خاصی محدود کرد چرا که شبکه های ارتباطی اکوسیستم های طبیعی؛ پیامدهای یک اثر را به بخش هایی که برای ما غیر قابل انتظار و باور است منتقل می کند. اگر عناصر اجتماعی و اقتصادی که اکوسیستم های طبیعی را در برگرفته اند را نیز به این مجموعه اضافه کنیم و تعاملات گسترده اکوسیستم را با محیط های اجتماعی و اقتصادی پیرامون آن نیز در نظر بگیریم؛ بر پیچیدگی موضوع افزوده خواهد شد و باید دامنه اثرات را در مجموعه ای از برهم کنش های اکولوژیک اقتصادی و اجتماعی جستجو کرد. در این پژوهش مفاهیم بنیادین توسعه پایدار با مرور منابع و مستندات مورد توافق در سطح بین المللی تبیین شده و در چارچوب اهداف جهانی توسعه پایدار؛ معیارهای پایداری تعریف و مشخص گردیده اند. این معیارها در پژوهش حاضر برای یک پروژه حمل و نقل درون شهری به عنوان نمونه آورده شده اند. این پروژه می تواند یک بزرگراه پل تقاطع غیر هم سطح و یا زیرگذر باشد. معیارها برای دو فاز یا مرحله ساخت و بهره برداری پروژه تعریف و پیشنهاد شده اند. سعی شده است در این معیارها واقعیت های اجرایی پروژه ها لحاظ شده است و سعی شده است معیارهایی کاربردی با قابلیت اجرایی در حوزه محیط زیست شهری پیشنهاد شود. معیارها به موضوعات اصلی که باید برای پایداری پروژه در هر مرحله ی ساخت یا بهره برداری در نظر گرفته شوند پرداخته است.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، مدیریت شهری ، پروژه های عمرانی ، ارزیابی پایداری