بررسی و مقایسه غلظت نیتروژن کل کجلدال (TKN) در فاضلاب شهری مناطق ساحلی مطالعه موردی شهرهای گناوه و دیلم استان بوشهر

تعیین دقیق مبانی کیفی، فاضلاب به ویژه پارامترهای مغذی مانند، نیتروژن برای طراحی بهینه تصفیه خانه های فاضلاب در مناطق ساحلی به دلیل حساسیت اکوسیستم های دریایی پذیرنده و تاثیر مستقیم بر فرآیندهای تصفیه بیولوژیکی از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش با هدف تعیین و مقایسه غلظت نیتروژن کل کجلدال (TKN) دو شهر ساحلی گناوه و دیلم و بررسی عوامل موثر بر آن انجام شده است. روش ها: این مطالعه میدانی تحلیلی در بازه زمانی اسفند ۱۳۹۹ تا خرداد ۱۴۰۰ بر روی فاضلاب ورودی تصفیه خانه های شهرهای گناوه و دیلم انجام گرفت. نمونه برداری به صورت ترکیبی از نمونه برداری لحظه ای و نمونه برداری مرکب ۲۴ ساعته از هر شهر مطابق با پروتکل های استاندارد متد انجام شد. پارامترهای TKN, BOD, COD, SEC و Tp اندازه گیری شدند. یافته ها: بر اساس نتایج نمونه برداری های انجام شده میانگین غلظت TKN در فاضلاب ورودی شهرهای گناوه و دیلم به ترتیب ۵۶ و ۴۱ میلی گرم بر لیتر به دست آمد. میانگین غلظت BOD۵ در گناوه و دیلم نیز به ترتیب ۱۲۷ و ۵۹ میلی گرم بر لیتر بود. نتایج موازنه جرمی نشان داد که نشتاب آب دریا با EC حدود (۶۱۸۰۰ S/cm) منجر به رقیق شدن قابل توجه فاضلاب خام شده است به طوری که غلظت واقعی BOD۵ در فاضلاب تولیدی بدون در نظرگیری نشتاب برای گناوه و دیلم به ترتیب برابر با ۱۸۶ و ۱۷۲ میلی گرم بر لیتر می باشد. TKN نیز به ترتیب به ۶۶ و ۸۷/۸ میلی گرم بر لیتر افزایش می یابد که به طور معنی داری بالاتر از محدوده متعارف فاضلاب های شهری (۴۵-۳۵ میلی گرم بر لیتر) که در سال های گذشته به عنوان مبانی طراحی تصفیه خانه های فاضلاب قرار می گرفت، است. نتیجه گیری: غلظت بسیار بالای TKN در فاضلاب این شهرهای ساحلی را می توان به دو عامل کلیدی نسبت داد: ۱) رژیم غذایی غنی از فرآورده های دریایی که منجر به دفع نیتروژن بیشتر در فضولات انسانی می شود و ۲) وجود صنایع آبزی پروری در منطقه. این مطالعه بر لزوم تعیین مبانی کیفی بومی و لحاظ کردن اثر همزمان عوامل طبیعی (نشتاب) و انسانی الگوی (تغذیه) در طراحی و ارتقای تصفیه خانه های فاضلاب مناطق ساحلی ایران تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

نیتروژن کل کجلدال (TKN) ، فاضلاب شهری مناطق ساحلی استان بوشهر ، نشتاب آب دریا ، رژیم غذایی دریایی