مرور تجارب جهانی در استفاده از فناوریهای نوین در مدیریت پسماند و پیامدهای محیط زیستی آن

افزایش تولید پسماندهای شهری و پیامدهای زیست محیطی آن در دهه های اخیر موجب شده است مدیریت پسماند به یکی از جدی ترین چالش های شهرهای معاصر تبدیل شود. روش های سنتی جمع آوری و دفع به دلیل ناکارآمدی و هزینه های بالا، دیگر پاسخگوی نیازهای امروز نیستند به همین دلیل استفاده از فناوری های نوین همچون اینترنت اشیا، هوش مصنوعی، سامانه های مکان محور GPS و GIS، ردیاب های RFID و رباتیک به عنوان راهکاری کلیدی در مدیریت پسماند مطرح شده است. این پژوهش مروری با رویکرد کتابخانه ای و تحلیل نظام مند منابع، تجارب جهانی و داخلی در استفاده از این فناوری ها و تاثیرات آنها بر کاهش پیامدهای زیست محیطی را بررسی کرده است. نتایج نشان داد که استفاده از حسگرهای پرشدگی توانسته است اعزام ناوگان را به میزان ۳۵ درصد کاهش دهد، الگوریتم های هوش مصنوعی موجب پیش بینی دقیق الگوهای تولید پسماند شده اند، فناوری های GPS و GIS کاهش ۴۰ درصدی در مسافت ناوگان ایجاد کرده اند، RFID به افزایش شفافیت و بازیافت کمک کرده است و رباتیک دقت جداسازی مواد را به بیش از ۹۰ درصد رسانده است. در ایران نیز مطالعاتی در تهران، اصفهان، مشهد و تبریز نشان می دهد که بهره گیری از فناوری های نوین توانسته هزینه ها و آلودگی ها را کاهش دهد هر چند نبود چارچوب نهادی و محدودیت مالی موانع اصلی توسعه محسوب می شوند. بر این اساس مقاله نتیجه می گیرد که هوشمندسازی مدیریت پسماند تنها در صورت تلفیق فناوری با حکمرانی داده، مشارکت شهروندان و سرمایه گذاری پایدار می تواند به کاهش پیامدهای زیست محیطی و ارتقای پایداری شهری منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت پسماند ، اینترنت اشیا ، هوش مصنوعی ، رباتیک ، پیامدهای زیست محیطی