ارتقای روشهای تصفیه ی لجن مازاد زیستی فاضلاب در راستای مدیریت پایدار آب و فاضلاب

میزان قابل توجه لجن مازاد زیستی حاصل در تصفیه خانه های فاضلاب به ویژه به روش لجن فعال از یک سو و از سوی دیگر هزینه های بالای دفع صحیح آن که باعث فشار مالی زیادی به راهبری پایدار این تصفیه خانه ها وارد می کند اهمیت دستیابی به راهکارهای بهینه ی مدیریت کارآمد خط تصفیه ی لجن را مشهود می سازد. در عین حال، نظر به اینکه این لجن حاوی غلظت بالای مواد آلی مانند هیدرات های کربن، پروتئین ها و لیپیدها می باشد، می توان آن را به عنوان زیست توده ی مناسبی برای منابع تجدیدپذیر مد نظر قرار داد. در همین راسته فرایند تخمیر بی هوازی به عنوان راهکاری کارآمد در طراحی و اجرای تصفیه خانه های فاضلاب با ظرفیت بالای پذیرش مورد توجه قرار می گیرد. از طریق این فرایند بازیابی سوخت زیستی مانند اسیدهای چرب زنجیره ی کوتاه، بازیابی کربن، گاز متان، گاز هیدروژن و مواد مغذی نیتروژن و فسفر میسر است. در سال های اخیر استفاده از مواد منعقدکننده ی متعارف و نوین برای تصفیه ی فاضلاب و تغلیظ، تثبیت و آبگیری لجن مازاد زیستی با هدف تاثیرگذاری مثبت بر کارآمدی مرحله ی هضم بی هوازی همچنین روش های پیش تصفیه ی ممکن برای ارتقای حلالیت بهتر این لجن و در نتیجه دستیابی کارآمدی بالاتر مورد بررسی قرار گرفته اند. در این مقاله ضمن بررسی برخی از مهم ترین روش های ممکن ارزیابی عملکردی آنها در راستای ارتقای شرایط راهبری و دستیابی به پایداری مطلوب - فنی، اقتصادی، زیست محیطی مدیریت تصفیه خانه های فاضلاب انجام پذیرفته است.

کلیدواژه ها:

تصفیه فاضلاب ، تصفیه لجن مازاد زیستی ، مواد منعقد کننده ، مواد زیستی