مطالعه بررسی زیر ساخت داده های مکانی در مدیریت منابع آب

توزیع غیریکنواخت مکانی و زمانی، آب، تغییرات اقلیمی، افزایش آلودگی های انسانی و محیطی منابع آب باعث شده است در خصوص مدیریت و برنامه ریزی استفاده صحیح از منابع آب ضروری گردد. از آنجاکه طراحی، ساخت، پیاده سازی و نگهداری یک زیر ساخت داده های مکانی (Spatial Data Infrastructure) یا SDI برای هر مسئله ای مستلزم تعداد زیادی از عوامل و مسائل -فنی- اجتماعی است، بنابراین یکپارچه سازی داده های مکانی تسهیل دسترسی به اطلاعات و ارائه ابزارهای تحلیلی به تصمیم گیرندگان کمک می کند تا منابع به طور پایدار مدیریت گردد. از این رو چالش های مختلفی را به منظور مدیریت پایدار در منابع به وجود آورده است. در پژوهش حاضر با بررسی ۴۰ مقاله و ۶ ژئوپورتال طراحی شده در بخش های مختلف منابع آب به منظور یافتن چالش ها و افزایش آگاهی در خصوص اثرات مثبت اجرای زیرساخت داده های مکانی در منابع آب پرداخته شد. در نهایت چهارچوبی برای دستورالعمل قابل انجام در زمینه زیر ساخت داده های مکانی برای مدیریت منابع آب ایران تعریف شد. نتایج نشان داد که در کشورهای در حال توسعه با به کار بردن زیر ساخت داده های مکانی در بخش های محیط زیست، منابع آب و فنی - اجتماعی تلاش های زیادی انجام داده اند و طبق مطالعات انجام شده زیر ساخت داده های مکانی در تصمیمات و دستورالعمل های بین المللی کمک کننده است؛ بنابراین آنها در به روزرسانی اطلاعات و استفاده از فناوری های موجود اقدامات مناسبی انجام داده اند اما در ایران به دلیل نبود همکاری بین سازمانی، محدودیت مالی، عدم یکپارچگی داده ها، فقدان نیروی متخصص و محدودیت فناوری هنوز اقداماتی در جهت طراحی پلتفرم ها صورت نگرفته است. لذا با استفاده از دستورالعمل تعریف شده برای زیر ساخت داده های منابع آب در صورت اجرا شدن آن می توان گفت که در خصوص اخذ تصمیمات و برنامه ریزی ها در زمان وقوع بحران ها به صورت آنلاین آسان تر صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

SDI ، چالش ، عوامل اجتماعی ، منابع آب