بررسی طراحی و توسعه راه های شهری با نگرشی به روش تجزیه و تحلیل مکانی

توسعه و طراحی شبکه های راه های شهری از مهم ترین عوامل ارتقای کارایی حمل و نقل و افزایش کیفیت زندگی در شهرهاست. این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر در طراحی و توسعه راه های شهری با نگرشی به روش تحلیل مکانی و GIS انجام شد. جامعه و نمونه آماری شامل معابر و نقاط بحرانی شبکه راه های شهری در شهر شیراز بود و داده های مکانی، جمعیتی و ترافیکی با استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تصاویر ماهواره ای گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از Overlay Analysis، Network Analysis و Hotspot Analysis نشان داد که تراکم جمعیت، تعداد تقاطع ها و عرض معابر بیشترین تاثیر را بر عملکرد شبکه دارند. نقاط بحرانی در مناطق مرکزی و مسیرهای منتهی به خدمات عمومی شناسایی شدند و مدل پیشنهادی توسعه شبکه بر اساس تحلیل مکانی ارائه شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که استفاده از GIS و تحلیل مکانی ابزار موثری برای شناسایی نقاط بحرانی، اولویت بندی توسعه شبکه و بهینه سازی مسیرهاست. این مدل می تواند به کاهش تراکم ترافیک، افزایش دسترسی و بهبود عملکرد شبکه راه ها کمک کرده و برای برنامه ریزان شهری و مدیران حمل و نقل شهری ابزار عملیاتی مناسبی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

شبکه های راه شهری ، تحلیل مکانی ، GIS ، تراکم ترافیک ، طراحی و توسعه شبکه