تحلیل عددی رفتار سازه های سطحی در مواجهه با تونلسازی شهری

تونلسازی شهری می تواند منجر به نشست و تغییر شکل سازه های سطحی شود که کنترل آن برای جلوگیری از خسارات سازه ای امری ضروری است. در این پژوهش تاثیر عمق تونل بر نشست یک ساختمان تجاری ۱۲ طبقه که در مجاورت مسیر تونل قرار دارد با استفاده از روش عددی و نرم افزار FLAC۲D مورد بررسی قرار گرفته است. این ساختمان به دلیل قدمت زیاد دارای ضعف در سیستم پی سازی بوده و حساسیت بالایی نسبت به نشست دارد. برای تحلیل اثر تونلسازی تونل در اعماق مختلف در سنگ گنگلومرای هزار دره تهران مدل سازی شده و نشست تفاضلی ساختمان در هر حالت محاسبه شده است. نتایج نشان می دهد که عمق تونل تاثیر چشمگیری بر نشست و پایداری ساختمان دارد و عمق ۸ متری به عنوان گزینه بهینه برای کاهش نشست و تاثیرات منفی تونلسازی بر سازه های سطحی با توجه به مشخصات توده سنگ تعیین شده است. یافته های این تحقیق می توانند به عنوان یک راهنمای عملی در طراحی تونل های شهری خصوصا در مجاورت سازه های قدیمی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

مدلسازی عددی ، سازه های قدیمی ، تونل های شهری ، عمق بهینه تونل