برنامه ریزی زیرساخت و حمل و نقل مطالعه موردی شهر فردیس کرج

با گسترش شهرنشینی و افزایش تقاضا برای سیستم های حمل و نقل کارآمد، ضرورت برنامه ریزی علمی زیرساخت های حمل و نقل هوشمند در شهرهای جدید بیش از پیش احساس می شود. این مطالعه با هدف ارائه مدل جامع تصمیم گیری چند معیاره برای ارزیابی و رتبه بندی محله های شهر فردیس کرج از منظر آمادگی استقرار سیستم های حمل و نقل هوشمند انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده که در آن از ترکیب تکنیک های تحلیل سلسله مراتبی ELECTRE و TOPSIS استفاده شد. جامعه آماری شامل ۲۰ نفر از کارشناسان حمل و نقل و مدیران شهری بود و داده های ترافیکی از حسگرهای نصب شده در چهار محله کلیدی استخراج گردید. یافته ها حاکی از آن است که در بین معیارهای ارزیابی اثرگذاری و هزینه با وزن های ۳۴ و ۳۵ دارای بالاترین اولویت هستند. نتایج رتبه بندی نشان داد فردیس مرکزی با ضریب ۸۴۴ در جایگاه نخست و مشکین دشت با ضریب ۲۲۹ در پایین ترین رتبه قرار دارند. این تفاوت عمدتا ناشی از توزیع غیر یکنواخت دوربین های نظارتی و ضعف زیرساخت های مخابراتی در مناطق حاشیه ای است. بر اساس نتایج توصیه می شود اولویت سرمایه گذاری به مناطق کم برخوردار اختصاص یابد و توسعه شبکه مخابراتی به عنوان پیش نیاز اساسی مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل هوشمند ، زیر ساخت ، برنامه ریزی ، فردیس کرج ، تاپسیس