مروری بر ابعاد طراحی فضای گردشگری در متاورس با تاکید بر برندسازی شهری چارچوب نظری و تجارب جهانی

با گسترش سریع فناوریهای دیجیتال و ظهور متاورس به عنوان بستری نوین برای تعاملات انسانی چشم انداز گردشگری دیجیتال وارد مرحله ای تازه از تحول شده است. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل ابعاد کلیدی طراحی فضاهای گردشگری در محیط متاورس و تبیین نقش آنها در ارتقای برندسازی شهری است. روش تحقیق شامل مرور نظام مند ادبیات تخصصی و تحلیل تطبیقی نظریه های بنیادین، گردشگری، مکان سازی، فناوریهای نوین و نمونه های موفق بین المللی است. یافته ها نشان میدهد طراحی موفق در متاورس مستلزم خلق تجربه ای چندوجهی چندحسی و مستمر است که از طریق ادغام هوشمندانه فناوریهایی چون واقعیت گسترده، هوش مصنوعی، بلاک چین و اینترنت اشیا محقق میشود. این تجارب تعاملی بنیانگذار حس حضور، تعامل اجتماعی پویا و رضایت شخصی سازی شده بوده و موجب افزایش وفاداری کاربران و ارتقای کیفیت تجربه گردشگری میشوند. علاوه براین مفهوم مکان سازی در متاورس باید فراتر از بازنمایی کالبدی مکان بوده و شامل ابعاد فرهنگی، ادراکی و اجتماعی شود؛ امری که اساس خلق مکانهای مجازی معنادار و تقویت برند شهری دیجیتال را شکل میدهد. بررسی نمونه های موردی نظیر میدان ۲۱۰ سن آنتونیو، «شیبویا مجازی» توکیو و پارک رودخانه هان سئول نشان میدهد که هم افزایی میان نوآوری، فناوری، ارزشهای فرهنگی و تعامل اجتماعی میتواند منجر به شکل گیری برندهای شهری دیجیتال پایدار و اثرگذار شود. در نتیجه این پژوهش با استخراج ابعاد، معیارها و شاخصهای کلیدی طراحی فضاهای گردشگری در متاورس، چارچوبی چند بعدی و کاربردی برای طراحی، توسعه و ارزیابی این فضاها ارائه میدهد. چارچوب پیشنهادی میتواند راهنمای سیاست گذاران گردشگری دیجیتال، برنامه ریزان شهری و طراحان تجربه در جهت خلق آینده ای پایدار، نوآورانه و هویت محور برای گردشگری در متاورس باشد.

کلیدواژه ها:

متاورس ، گردشگری دیجیتال ، مکان سازی ، برندسازی شهری ، فضاهای گردشگری در متاورس