توسعه زیرساختهای حمل ونقل آبی به عنوان راهکاری برای کاهش فشار جمعیتی و زیست محیطی در شهر رشت

حمل و نقل یکی از عناصر بنیادین توسعه پایدار شهری به شمار می رود که نقشی اساسی در ارتقای کیفیت زندگی، پویایی اقتصادی و تعادل زیست محیطی شهرها دارد. در این میان حمل و نقل آبی به دلیل ویژگی های زیست محیطی و ظرفیت بالای آن در جابه جایی انسان و کالا با کمترین میزان آلایندگی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی امکان سنجی توسعه حمل و نقل آبی شهری در رشت و تحلیل تاثیر آن بر کاهش فشار ترافیکی، زیست محیطی و جمعیتی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کیفی بوده و داده ها از طریق مطالعات اسنادی، مشاهدات میدانی و مصاحبه با ۲۰ نفر از کارشناسان و شهروندان گردآوری شده اند. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از رودخانه های زرجوب و گوهررود می تواند ضمن کاهش ترافیک در هسته مرکزی شهر موجب بهبود کیفیت هوا، صرفه جویی در مصرف انرژی، افزایش سرزندگی شهری و رونق گردشگری شود. همچنین توسعه حمل و نقل آبی با مشارکت مردمی و مدیریت کارآمد می تواند به عنوان راهبردی موثر در جهت احیای بسترهای طبیعی، بازآفرینی هویت تاریخی شهر و تحقق توسعه پایدار شهری در رشت مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل ، آبی ، توسعه پایدار شهری ، احیای رودخانه ها ، ترافیک شهری ، توان اکولوژیک