راهبرد توسعه شهری در احیای بافت فرسوده؛ نمونه موردی: بخش مرکزی شهر اهواز

بافت فرسوده و نابسامان شهری که بیشتر در هسته مرکزی با لایه های میانی شهرها واقع اند نیازمند دخالت و ساماندهی هستند که در این راستا ساماندهی و احیاء بافت فرسوده شهری با راهبرد توسعه شهری (CDS) یکی از ضروریات مهم در امر برنامه ریزی محسوب می شود. هدف پژوهش ارائه راهبرد توسعه شهری (CDS) در راستای احیاء بافت فرسوده بخش مرکزی شهر اهواز است. وسعت محدوده مورد مطالعه ۳۰۲ هکتار و شامل ۹ محله می باشد. در این پژوهش ۴۰ شاخص در جهت توسعه شهری (CDS) مشخص شده اند. روش تحقیق در قالب پرسشنامه های بسته با مقیاس اسمی و چندگزینه ای رتبه ای صورت گرفته، ضمن پرسشنامه برای دو گروه شهروندان و متخصصان شهری در طیف لیکرت طراحی و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه تعیین گردید. اطلاعات شاخص ها از طریق تکمیل ۳۷۵ پرسشنامه از خانوارهای ساکن واحدهای مسکونی و ۱۰۵ پرسشنامه از متخصصان شهری بر اساس روش نمونه گیری تصادفی بوده، سپس با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOSE تجزیه و تحلیل اطلاعات انجام شده است که نتایج پژوهش نشان می دهد که میانگین شاخص قابل زندگی بودن ۷۹.۲ و میانگین شاخص حکمروایی خوب شهری ۲۷۷، میانگین شاخص بانکداری ۷۴.۲ و در نهایت میانگین شاخص رقابتی بودن نیز ۲۸۰ است. در نتیجه شاخص های راهبرد توسعه شهری در بخش مرکزی شهر اهواز از جایگاه مناسبی برخوردار نمی باشد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، شهر ، اهواز ، CDS ، AMOSE