نگاهی به جایگاه استراتژی توسعه شهری در نظام برنامه ریزی شهری (ایران)

تغییر و تحول در محیط شهری امری اجتناب ناپذیر است. عوامل و نیروهای متعددی شامل نیروهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، فناوری و زیست محیطی در فرآیند و شدت این تحولات اثرگذار هستند. این عوامل طبیعی یا مصنوعی، فردی یا اجتماعی، برنامه ریزی شده یا برنامه ریزی نشده، شکل، اندازه ساختار و سازمان فضایی شهرها را تحت تاثیر قرار می دهند. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به بررسی جایگاه استراتژی توسعه شهری در نظام برنامه ریزی شهری ایران پرداختیم. نتایج به دست آمده نشان داد که شهرهای کشورهای در حال توسعه و به خصوص کشور ما ایران با مشکلات عمده ای در زمینه ساماندهی و ارتقاء کیفیت زیست شهری روبرو هستند، علاوه بر آن استفاده از طرح های جامع با دیدگاه صلب و انعطاف ناپذیر حاکم بر آنها نمی تواند کارایی لازم را داشته باشد. بنابراین برنامه ریزی برای توسعه آتی شهر نیازمند استفاده از الگوها و روش های نوین برنامه ریزی می باشد. در این میان سند استراتژی توسعه شهری نیز به عنوان سندی که می تواند در تدوین توسعه آتی شهر مورد استفاده قرار گیرد باید به دقت مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد و با بومی نمودن آن زمینه استفاده از این مدل را در تهیه طرح های توسعه آتی در کشور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

شهر ، شهرنشینی ، توسعه پایدار ، استراتژی توسعه شهری ، نظام برنامه ریزی شهری ایران