نقش مشارکت اجتماعی در ارتقاء بافتهای فرسوده و اسکان غیررسمی

بافت های فرسوده حاشیه ای اغلب در زمره مناطق محروم شهر از نظر اجتماعی، اقتصادی و کالبدی هستند و این امر عامل نارضایتی، ساکنان عدم پویایی و رونق حیات شهری در آن هاست. نوسازی شهری به عنوان یکی از راهکارها؛ تدبیری در مواجهه با فرسودگی پهنه بافت های فرسوده است. سرمایه اجتماعی با شامل شدن ارزش هایی همچون اعتماد و مشارکت و همبستگی در پهنه سکونتی مفهومی است که در فرایند نوسازی شهری در دهه های اخیر اهمیتی ویژه یافته است. مشارکت در نوسازی بافت فرسوده تحت تاثیر عوامل مختلفی است که سرمایه اجتماعی و فرهنگی مهم ترین پیش نیازهای آن است. در این مقاله با هدف نقش مشارکت اجتماعی در ارتقاء بافت های فرسوده و اسکان غیر رسمی در زمینه مشارکت اجتماعی و همکاری بین سازمان ها نهادها و ساکنان برای بهبود بافت فرسوده انجام شده است. این تحقیق به صورت مروری می باشد که با بهره گیری از اسناد کتابخانه ای، مقالات، پایان نامه ها، آمارنامه، نقشه ها و سایت ها جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد نقش مشارکت اجتماعی در ارتقاء بافت های فرسوده و اسکان غیر رسمی تاثیر مثبت داشته است. شاخص اعتماد اجتماعی؛ حس همکاری؛ انسجام اجتماعی و سرمایه اجتماعی درون گرا و برون گرا؛ سرمایه فرهنگی با شاخص های سرمایه فرهنگی یافته؛ سرمایه فرهنگی تجسم یافته؛ سرمایه فرهنگی نهادینه شده بیشترین تاثیر را بر مشارکت ساکنان در بازسازی بافت فرسوده داشته اند.

کلیدواژه ها:

نقش مشارکت ، بافت فرسوده ، اسکان غیر رسمی ، مشارکت اجتماعی