کاربرد فناوریهای هوش مصنوعی در معماری پایدار با تمرکز بر بهینه سازی مصرف انرژی مطابق با مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان و مدیریت منابع ساخت

صنعت ساخت و ساز به عنوان یکی از مصرف کنندگان اصلی انرژی و منابع طبیعی با چالش های دوگانه زیست محیطی و اقتصادی مواجه است. در ایران مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان صرفه جویی در مصرف انرژی به عنوان چارچوب الزام آور ملی، استانداردهای دقیقی را برای کاهش مصرف انرژی ساختمان ها تعیین کرده است. پژوهش حاضر با هدف پر کردن شکاف موجود بین الزامات مقررات ملی و توان عملیاتی فناوری های نوین به تبیین نقش فناوری های هوش مصنوعی در طراحی و اجرای معماری پایدار با تاکید بر دو محور بهینه سازی مصرف انرژی منطبق بر مبحث ۱۹ و مدیریت منابع ساخت می پردازد. سپس داده های واقعی مصرف انرژی و مصالح از چند پروژه نمونه جمع آوری گردید و با استفاده از هوش مصنوعی به عنوان مغز دیجیتال پروژه پلی میان مقررات ملی به عنوان ورودی (قانونی) و عملیات ساخت به عنوان خروجی اجرایی ایجاد شده است و راه را برای تحقق ساختمان های پایدار کم مصرف و کم پسماند هموار ساخت.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، هوش مصنوعی ، بهینه سازی مصرف انرژی ، مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان ، مدیریت منابع ساخت ، مدل سازی اطلاعات ساختمان (Building Information Modeling)