بررسی فضاهای دوستدار سالمند با تاکید بر انعطاف پذیری

امروزه یکی از چالش های اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی با توجه به هرم جمعیتی کشور و رشد شهرنشینی، افزایش جمعیت سالمندان و اهمیت بهبود کیفیت زندگی آنها می باشد. از این رو طراحان و پژوهشگران علوم محیطی را بر آن داشته است تا رویکردها و چارچوب های نوینی را در طراحی فضاهای کالبدی مخصوص و مناسب سازی شده سالمندان به کار گیرند. بنابراین در راستای رسیدن به این هدف سازوکارهای مختلف در قالب برنامه هایی مانند دهکده ها و مراکز مختلف نگهداری از سالمند، استفاده از تکنولوژی و تجدید نظر در روش های پیشنهادی جهت مراقبت های بهداشتی، مراکز روزانه آموزش با تمرکز بر فرهنگ سازی، تطابق با تغییرات و ارتقاء سبک زندگی سالمندان و به راه افتادن نهضت پیر شدن در محل که رویکرد بازاندیشی در طراحی خانه ها را پشتیبانی می کند و همچنین برنامه هایی با وسعت بیشتر مانند شهر دوستدار سالمند در نظر گرفته شده است. در این پژوهش مولفه های تاثیرگذار در طراحی فضاهای انعطاف پذیر برای جامعه در حال سالمند شدن مورد بررسی قرار می گیرد. راهبرد پژوهش کیفی است و به روش توصیفی-تحلیلی از منابع کتابخانه ای و اسنادی صورت می گیرد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که علاوه بر طراحی فضاهای اجتماعی با هدف جلوگیری از انزوای سالمندان و مشارکت این افراد در اجتماع، طراحی مسکن متناسب با نیاز سالمندان بدون جداسازی آنها از دیگر افراد جامعه به منظور ارتقاء کیفیت زندگی سالمند، منازل مسکونی با تجهیزات کامل و سیستم هوشمند و با رویکرد مسکن فراگیر و همچنین نقش طبیعت در بهبود سلامت روحی و روانی سالمندان می تواند تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

سالمند ، فضاهای دوستدار سالمند ، انعطاف پذیری ، طراحی انعطاف پذیر