تحلیل نقش معماری فولدینگ در پاسخ به شرایط اقلیمی شهر اصفهان در طراحی فضاهای آموزشی معاصر

این مقاله با رویکردی مروری تحلیلی به بررسی نقش معماری فولدینگ در پاسخ به شرایط اقلیمی شهر اصفهان و تاثیر آن بر طراحی فضاهای آموزشی معاصر می پردازد. مسئله محوری پژوهش این است که بسیاری از ساختمان های آموزشی جدید، با وجود قرارگیری در اقلیم گرم و خشک از منطق اقلیم پذیر فاصله گرفته اند؛ موضوعی که به افزایش مصرف انرژی، کاهش آسایش حرارتی و کیفیت نامطلوب نور طبیعی منجر شده است. از سویی دیگر معماری معاصر نیازمند تغییراتی در ساختار معماری سنتی با الهام از بافت منطقه است. هدف این مطالعه روشن کردن این موضوع است که چگونه منطق تاخوردگی، سطوح پیوستگی فضایی و پوسته های واکنش پذیر در معماری فولدینگ می تواند به سازماندهی سایه، هدایت جریان هوا، تعدیل تابش و ارتقای کیفیت فضایی کمک کند. مرور ادبیات نشان می دهد که بیشتر پژوهش ها به جنبه های فرمال و فناورانه فولدینگ توجه کرده اند و کمتر به ارتباط نظام مند آن با الزامات اقلیمی و کاربری های آموزشی در اصفهان پرداخته شده است؛ بنابراین خلایی در تحلیل عملکردی و تطبیقی وجود دارد. نوآوری این پژوهش در ارائه چارچوبی است که منطق فولدینگ را با راهبردهای بومی اقلیم گرای اصفهان تلفیق می کند. روش تحقیق شامل جست وجوی هدفمند، منابع غربالگری و کدگذاری مفاهیم عملکردی است و ساختار مقاله از مبانی نظری تا تحلیل راهبردهای طراحی پیش می رود. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری سطوح تاخورده و پوسته های چندلایه در صورت ترکیب با شبیه سازی انرژی و ارزیابی کاربری می تواند بار حرارتی را کاهش دهد، نور طبیعی را بهبود بخشد و انعطاف پذیری آموزشی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

معماری فولدینگ ، طراحی اقلیمی ، فضاهای آموزشی ، شهر اصفهان ، پوسته های واکنش پذیر