ارزیابی طراحی معماری پایدار جهت دستیابی به انرژی صفر

در دهه های اخیر به سبب افزایش شهرنشینی ایجاد بستری مناسب جهت تامین انرژی مصرفی و دستیابی به انرژی صفر یکی از اهداف مهم معماری پایدار می باشد. دستیابی به ساختمانهای با انرژی صفر مستلزم ارزیابی دقیق اصول طراحی معماری پایدار مثل جهت گیری ساختمان، فرم کلی ساختمان، ابعاد بازشوها، بهره گیری از سایبان و نمای دو پوسته و طراحی داخلی مناسب با اقلیم می باشد. هدف این پژوهش ارزیابی مولفه های اصلی طراحی معماری پایدار در راستای رسیدن به انرژی صفر در ساختمان های شهرداری تبریز می باشد. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات به صورت ترکیبی از اسناد کتابخانه ای و مطالعات میدانی است. تحلیل داده ها براساس برداشت های میدانی از ساختمان های شهرداری تبریز می باشد. نتایج داده ها نشان می دهد که جهت گیری ساختمان، فرم کلی ساختمان و بهره گیری از سایبان از مهم ترین اصول طراحی معماری پایدار می باشند که با ارائه راهکارهایی به بهبود این اصول می پردازیم.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، انرژی صفر ، طراحی ، اقلیمی ، ساختمان شهرداری