ارزیابی پس از بهره برداری (POE) با تمرکز بر مولفه های رفتاری در مدارس استثنایی؛ مطالعه موردی مدرسه استثنایی گلها، شیراز

ساختمان های آموزشی استثنایی فراتر از یک کالبد فیزیکی نقشی تعیین کننده در تعدیل رفتارهای حسی، حرکتی و روانی کاربران خود ایفا می کنند. با این حال شواهد نشان می دهد که بسیاری از این فضاها بدون در نظر گرفتن الگوهای رفتاری خاص دانش آموزان با نیازهای ویژه و نیازهای ارتباطی کادر مدرسه و والدین طراحی شده اند. مسئله اصلی این پژوهش فقدان ارزیابی دقیق از میزان انطباق محیطی با نیازهای رفتاری و روانشناختی این سه گروه از ذینفعان در مدرسه استثنایی گل ها شیراز است که می تواند منجر به کاهش کارایی آموزشی و افزایش تنش های محیطی شود. این تحقیق با استفاده از راهبرد ارزیابی پس از بهره برداری (POE) و با تمرکز اختصاصی بر مولفه های رفتاری انجام شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق توزیع پرسشنامه، مشاهده و مصاحبه با کادر آموزشی، والدین و دانش آموزان در محیط گردآوری شده است. شاخص های محوری پژوهش شامل «خوانایی فضا»، «حس تعلق»، «تعامل پذیری»، «آسایش»، «زیبایی شناسی» و «توجه و تمرکز» است که برای هر سه گروه کاربر به تفکیک مورد سنجش قرار گرفت. در نهایت نتایج این پژوهش نشان می دهد که اگرچه مدرسه در شاخص های «حس تعلق» و «توجه و تمرکز» برای تمامی کاربران موفق عمل کرده است، اما شکاف های کالبدی در حوزه های «تعامل پذیری» و «زیبایی شناسی» مانع از دستیابی به رضایتمندی کامل کادر آموزشی و دانش آموزان شده است. این مقاله با تاکید بر ضرورت بازنگری در طراحی فضاهای صلب پیشنهادهایی را جهت ارتقای تعاملات اجتماعی و آسایش روان شناختی ذینفعان بر پایه معماری رفتارگرا ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی پس از بهره برداری ، مدرسه استثنایی ، عوامل رفتاری ، رضایت مندی کاربران