نقش طراحی معماری در افزایش حس اجتماع پذیری ساکنین مطالعه موردی دزفول

تحقیق حاضر با عنوان نقش طراحی معماری در افزایش حس اجتماع پذیری ساکنین مطالعه موردی دزفول با هدف بررسی نقش طراحی معماری در تقویت پیوندهای اجتماعی میان ساکنان و ارتقاء کیفیت زندگی جمعی انجام گرفته است. با توجه به رشد شهرنشینی، تراکم بالای جمعیت و کاهش روابط همسایگی در مجتمع های مسکونی، ضرورت بازنگری در نحوه طراحی فضاهای مسکونی احساس می شود. پژوهش حاضر بر پایه مطالعات کتابخانه ای و بررسی میدانی در شهر دزفول انجام شده و تلاش دارد مولفه های موثر بر تقویت حس اجتماع پذیری را از دیدگاه کالبدی، روان شناختی و اجتماعی شناسایی کند. یافته ها نشان می دهد که طراحی مناسب فضاهای عمومی و نیمه عمومی، ایجاد عرصه های مشارکتی و فضاهای گذار، رعایت اصول خوانایی، مقیاس انسانی و تنوع فضایی نقش مهمی در افزایش تعاملات میان ساکنان دارد. همچنین هماهنگی با فرهنگ محلی، هویت بخشی به فضا و تقویت حس تعلق از عوامل کلیدی در ارتقاء اجتماع پذیری شناخته شد. نتیجه تحقیق نشان می دهد که توجه به اصول طراحی انسان محور و درک نیازهای اجتماعی ساکنان می تواند به خلق مجموعه های مسکونی پویاتر و یکپارچه تر منجر شود و محیطی فراهم سازد که علاوه بر تامین نیاز سکونتی، به تعامل، همدلی و احساس تعلق اجتماعی بین افراد نیز یاری رساند.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، اجتماع پذیری ، فضاهای مسکونی ، حس تعلق ، تعامل اجتماعی ، دزفول