ارزیابی عملکرد زیست محیطی و مکانیکی بتن سبز در راستای تحقق اصول معماری پایدار

در دهه های اخیر افزایش روزافزون مصرف مصالح ساختمانی سنتی به ویژه سیمان موجب بروز پیامدهای زیست محیطی گسترده ای از جمله انتشار گازهای گلخانه ای و تخریب منابع طبیعی شده است. در این میان بتن سبز به عنوان جایگزینی نوین و پایدار برای بتن معمولی، توجه بسیاری از پژوهشگران و معماران را به خود جلب کرده است. هدف از این پژوهش ارزیابی عملکرد زیست محیطی و مکانیکی بتن سبز در راستای تحقق اصول معماری پایدار می باشد. در این مطالعه ابتدا ترکیبات مختلف بتن سبز شامل استفاده از مواد جایگزین نظیر خاکستر بادی، سرباره کوره و میکروسیلیس مورد بررسی قرار گرفت. سپس ویژگی های مکانیکی همچون مقاومت فشاری و دوام و همچنین شاخص های زیست محیطی از طریق تحلیل چرخه عمر (LCA) ارزیابی شد. نتایج حاصل نشان می دهد که بتن سبز ضمن کاهش قابل توجه در مصرف انرژی و انتشار دی اکسید کربن از مقاومت مکانیکی قابل قبولی برخوردار بوده و می تواند به عنوان مصالحی موثر در کاهش اثرات منفی زیست محیطی ساختمان ها مورد استفاده قرار گیرد. این یافته ها بیانگر ظرفیت بالای بتن سبز در تحقق معماری پایدار و توسعه ساخت و ساز سبز در ایران است.

کلیدواژه ها:

بتن سبز ، معماری پایدار ، ارزیابی زیست محیطی ، عملکرد مکانیکی ، تحلیل چرخه عمر (LCA) ، مصالح نوین ساختمانی