ارزیابی راهبردهای یکپارچه و چند بعدی برای تحقق ساختمان های صفر انرژی و بدون کربن در بافت های متراکم شهری

با توجه به سهم چشمگیر ساختمان ها در مصرف انرژی جهانی حدود (۴۰) و نقش آنها در انتشار گازهای گلخانه ای، دستیابی به ساختمان های صفر انرژی و بدون کربن به ویژه در بافت متراکم شهری به یکی از الزامات اساسی برای مقابله با بحران اقلیم تبدیل شده است. این پژوهش با هدف ارزیابی راهبردهای یکپارچه و چندبعدی برای تحقق این اهداف به تحلیل تجربیات جهانی، فناوری های نوین و مدل های برنامه ریزی شهری در زمینه کاهش انرژی عملیاتی و کربن نهان در ساختمان ها می پردازد. در این مطالعه، از روش تحقیق کیفی مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی، تحلیل اسناد سیاستی و بررسی مطالعات موردی در شهرهای پرتراکم آسیای شرقی و اروپا استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که ادغام سامانه های چندانرژی نظیر پیل سوختی هیدروژنی، توسعه انرژی تجدیدپذیر شهری مانند پنل های خورشیدی روی بام ها و نماها و بهینه سازی طراحی معماری با تمرکز بر پوسته حرارتی، جهت گیری و تهویه طبیعی در کنار استفاده از مصالح کم کربن و قابل بازیافت، مجموعه ای از راهبردهای ضروری برای دستیابی به اهداف فوق هستند. از سوی دیگر مدل سازی سیاستی نشان می دهد که موفقیت این راهبردها وابسته به هماهنگی میان تقاضا، بهره وری انرژی، طراحی انسان محور و عرضه تولید برق پاک و شبکه های توزیع هوشمند است. همچنین مفاهیمی چون کفایت انرژی و عدالت انرژی باید در طراحی و اجرای پروژه ها لحاظ شود تا تحقق ZEB/ZCB منجر به کاهش کیفیت زندگی در میان اقشار آسیب پذیر نگردد. نتیجه گیری تحقیق بر لزوم تدوین چارچوب های حمایتی، مشوق های مالی و ارتقای همکاری میان بخشی میان دولت، صنعت و دانشگاه برای تسریع گذار به اکوسیستم ساخت وساز بدون کربن تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ساختمان صفر انرژی ، ساختمان بدون کربن ، شهر پرتراکم ، راهبرد یکپارچه ، کربن نهان ، عدالت انرژی