باز تعریف آسایش حرارتی برنامه ریزی انرژی مبتنی بر داده های روان سنجی در معماری پایدار

عدم تطابق میان معیارهای فیزیکی آسایش حرارتی و درک ذهنی کاربران یکی از چالشهای اصلی در دستیابی به اهداف معماری پایدار است. مدلهای سنتی آسایش حرارتی مانند PMV/PPD، گرچه بر پایه های علمی استوارند اما اغلب در پیش بینی رضایت واقعی ساکنین ساختمان ها در محیط های پویا و متغیر اقلیمی دچار نقص می شوند. این پژوهش یک رویکرد نوین را پیشنهاد می کند که در آن داده های روان سنجی شامل ادراک، ذهنی کنترل درک شده و احساسات مرتبط با محیط حرارتی در کنار پارامترهای استاندارد فیزیکی در فرآیند برنامه ریزی و شبیه سازی انرژی ساختمان ها ادغام می شوند. هدف اصلی توسعه مدل هایی است که نه تنها مصرف انرژی را بهینه سازند، بلکه تضمین کننده سطوح بالاتری از آسایش و رضایت کاربران باشند. نتایج کلیدی مورد انتظار نشان می دهد که رویکرد انسان محور مبتنی بر داده های روان سنجی منجر به طراحی هایی می شود که پایداری انرژی را بدون به خطر انداختن کیفیت محیط داخلی حفظ می کنند و در عین حال بهره وری و رضایت ساکنین را به طرز چشمگیری افزایش می دهند.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، برنامه ریزی انرژی ، معماری پایدار ، داده های روان سنجی