طراحی اقلیمی اقامتگاه بومگردی با حفظ زیست بوم کویر

این پژوهش با هدف بررسی راهکارهای طراحی اقامتگاه های توریستی در مناطق کویری با تاکید بر کاهش مصرف انرژی و سازگاری با زیست بوم کویری انجام شده است. تمرکز اصلی بر بهره گیری از روش های غیر فعال معماری سنتی مانند استفاده از مصالح بومی، ساختارهای زیرزمینی، و سیستم های تهویه طبیعی مانند بادگیرها برای دستیابی به آسایش حرارتی و پایداری محیطی است. این پژوهش از نوع کاربردی و توسعه ای است و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی نمونه های موردی داخلی و خارجی، و تحلیل ضوابط طراحی اقامتگاه های بوم گردی گردآوری شده اند، همچنین از تجزیه و تحلیل داده های کمی و کیفی برای ارزیابی عملکرد راهکارهای طراحی استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از معماری سنتی کویری مانند معماری زمین، پناه حیاط مرکزی و بادگیرها می تواند به صورت میانگین تا ۴۰ درصد در مصرف انرژی صرفه جویی کند همچنین طراحی سازه های زیرزمینی و نیمه زیرزمینی به کاهش اتلاف حرارت و تنظیم دمای داخلی کمک شایانی می کند. نمونه های موفق داخلی مانند اقامتگاه های یزد و کاشان و نمونه های بین المللی مانند اقامتگاه های نامیبیا و آمریکا گواهی بر اثر بخشی این راهکارها هستند. این پژوهش بر اهمیت تلفیق دانش سنتی با فناوری های نوین برای دستیابی به توسعه پایدار در مناطق کویری تاکید می کند و پیشنهاد می کند که برنامه ریزان و معماران با الهام از معماری بومی، به طراحی اقامتگاه هایی بپردازند که علاوه بر جذب گردشگر به حفظ محیط زیست و کاهش مصرف انرژی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

اقامتگاه بومگردی ، زیست بوم ، کویر ، توسعه پایدار