اساس رویکرد کنش انتقادی گرگ لین

مرکز نوآوری به عنوان یکی از کارکردهای نوین در معماری معاصر عرصه ای برای شکل گیری تعاملات میان پژوهش، فناوری و خلاقیت محسوب می شود و از این رو نیازمند الگوهایی است که فراتر از سازماندهی های خطی و ایستا عمل کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین امکان ترجمان رویکرد «کنش انتقادی» گرگ لین به راهکارهای کالبدی طراحی در مراکز نوآوری شکل گرفته است. در این راستا، روش تحقیق به صورت کیفی و تحلیلی مبتنی بر مطالعات نظری در حوزه معماری دیجیتال، طراحی پارامتریک و نقد معماری معاصر انتخاب شد تا بتواند ظرفیت های مفهومی «نیرو» و «حرکت» را در سازماندهی فضایی شناسایی و بازخوانی کند. بررسی مبانی نظری گرگ لین نشان داد که این رویکرد با تاکید بر برهم کنش نیروها، تغییرپذیری فرم و پویایی سازمان فضایی قادر است به عنوان ابزاری برای بازاندیشی کالبد مراکز نوآوری به کار گرفته شود. یافته های پژوهش بیانگر آن است که معماری مبتنی بر کنش انتقادی امکان تعریف دوباره مرزها، مسیرها و عرصه های عملکردی را فراهم می کند به گونه ای که فضاهای نیرویی مانند محیط های تمرکز فردی و زیرساخت های فناورانه در کنار فضاهای حرکتی همچون مسیرهای سیال، عرصه های نمایش انعطاف پذیر و بسترهای تعاملی، ساختاری غیرخطی و پویا را پدید می آورند. بدین ترتیب مرکز نوآوری از سطح یک ظرف صرف برای فعالیت به سطح یک میدان کنش فعال ارتقا می یابد که خود محرک و شتاب دهنده فرایندهای نوآورانه است.

کلیدواژه ها:

مرکز نوآوری ، معماری معاصر ، فناوری ، نظریه کنش انتقادی گرگ لین ، نیرو و حرکت