بررسی تاثیر جداره های خارجی بر آسایش حرارتی در اقلیم سرد

در اقلیم های سرد و کوهستانی تامین آسایش حرارتی از چالش های اساسی طراحی معماری به شمار می آید، به طوری که برقراری آن از مهم ترین معیارها در طراحی بنا است و عدم توجه به آن باعث افزایش استفاده از منابع انرژی می شود. شدت سرمای محیط، تابش محدود خورشید و نوسانات شدید دمای شب و روز سبب افزایش مصرف انرژی و کاهش کیفیت فضاهای داخلی می گردد. در این اقلیم هدف اصلی معماری پایدار به حداقل رساندن تبادل حرارتی با محیط سرد بیرون و حفظ پایداری دمای داخلی است. به منظور دستیابی به این آسایش نقش پوسته خارجی بنا را نباید نادیده گرفت؛ این پوسته بخش بزرگی از محیط خارجی ساختمان را تشکیل می دهد که شامل دیوار، بازشوها، عایق ها و کف و سقف می باشد. طراحی نامناسب آن ها باعث هدررفت زیاد انرژی و نارضایتی ساکنین می شود. با توجه به مطالب بیان شده این مقاله انواع دیوارهای غیر فعال از منظر مصرف انرژی و تامین آسایش حرارتی و همچنین مصالح مورد استفاده در کف ساختمان را با توجه به اقلیم مورد بررسی قرار می دهد در نهایت به جمع بندی توصیه های نظری برای انتخاب بهینه ترکیبات مصالح کف و نوع دیوار جهت دستیابی به حداکثر آسایش حرارتی در برابر سرمای شدید می پردازد.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، انرژی جداره خارجی ، اقلیم سرد