مرور اجمالی بر اقلیم آب و هوا محور با تاکید بر معماری گرم و خشک

در مفهوم بنیادی معماری سازگار با اقلیم رویکردی است که بر طراحی ساختمان هایی با بهره وری انرژی بالا و هماهنگ با شرایط اقلیمی محل احداث تمرکز دارد. طراحی این ساختمان ها از شرایط آب و هوایی محلی الهام گرفته و منعکس کننده ویژگی های آن است. با در نظر گرفتن عواملی مانند فصلی بودن مسیر تابش خورشید، سایه های طبیعی، رطوبت محیط و الگوهای بارندگی سالانه، ساختمان ها و زیرساخت های اقلیم پذیر به جای مقابله با محیط با اقلیم محلی هماهنگ می شوند تا بیشترین آسایش حرارتی را با کمترین مصرف انرژی فراهم کنند. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و نتایج نشان می دهد که استفاده از اصول طراحی سازگار با اقلیم نقشی اساسی در کاهش مصرف انرژی و ارتقای پایداری معماری معاصر دارد.

کلیدواژه ها:

معماری سازگار با اقلیم ، بهره وری انرژی ، شرایط اقلیمی ، آسایش ، راحتی ، مصرف انرژی کم