طراحی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری سبز جهت بهبود کیفیت زندگی

مسکن به عنوان یکی از کاربردی ترین ساختارهای موجود در جامعه قابلیت سهیم کردن افراد جامعه را در تعدیل بحران های زیست محیطی دارد و امروزه تقریبا هر کسی که در مرکز شهر زندگی می کند به طور غریزی فقدان چیزی را به خاطر ایجاد محیط مصنوعی در زندگی احساس می کند که تا سرحد امکان طبیعت از آن حذف شده است. با در نظر داشتن این مساله که طراحی نامناسب طبیعت شهر را تهدید کرده و آلودگی هوا را به دنبال خواهد داشت می توان معماری سبز را راهکاری مناسب برای تعامل طبیعت با ساختمان دانست. معماری سبز یا معماری پایدار یکی از رویکردهای نوین در طراحی ساختمان هاست که هدف آن کاهش اثرات منفی ساخت و ساز بر محیط زیست و بهبود کیفیت زندگی ساکنان است. با توجه به بحران های زیست محیطی مانند تغییرات اقلیمی و آلودگی های روزافزون معماری سبز به عنوان یک ضرورت نه تنها در پروژه های تجاری بلکه در طراحی مجتمع های مسکونی نیز مطرح شده است. در این مقاله با مطالعات کتابخانه ای به بررسی اصول و راهکارهای طراحی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری سبز می پردازد و توجه به عوامل کیفی و کمی تاثیرگذار و ارائه راهکارها و نظریه های طراحی مسکن و جمع آوری اطلاعات پیرامون رویکرد مربوط، عوامل تاثیرگذار برای طراحی مجتمع مسکونی سبز ارائه داده شده تا باعث بهبود کیفیت زندگی ساکنین شود.

کلیدواژه ها:

مجتمع مسکونی ، انرژی ، طراحی سازگار با محیط زیست ، معماری سبز