رویکردی پارامتریک و مولد برای طراحی نماهای پویا با هدف ارتقای عملکرد نور روز در فضاهای اداری

با افزایش چالش های زیست محیطی مصرف انرژی و نیاز به آسایش بصری در فضاهای کاری، ضرورت طراحی نماهایی که بتوانند به طور هوشمند با شرایط محیطی سازگار شوند بیش از پیش احساس می شود. نمای پویا به عنوان یکی از راهکارهای نوین در معماری پایدار قابلیت آن را دارد که نسبت به تغییرات نور طبیعی واکنش نشان دهد و عملکرد ساختمان را در طول روز و فصول مختلف بهینه سازد. این پژوهش با هدف طراحی نمایی تطبیق پذیر با نور طبیعی از رویکردهای طراحی پارامتریک و مولد بهره می گیرد تا با استفاده از الگوریتم های دیجیتال فرمی پاسخگو به شرایط اقلیمی و نیازهای عملکردی تولید شود. نتایج نشان می دهد که طراحی مبتنی بر داده و الگوریتم های مولد می تواند منجر به کاهش تابش مستقیم، افزایش نور مفید و ارتقاء کیفیت زیباشناختی نما گردد. در نهایت، پژوهش حاضر تاکید می کند که ادغام روش های دیجیتال با منطق پایداری، مسیر موثری برای توسعه معماری هوشمند و پاسخگو به محیط است.

کلیدواژه ها:

نمای پویا ، طراحی پارامتریک ، طراحی مولد ، نور طبیعی ، بهینه سازی عملکرد نوری ، معماری پایدار