ارزیابی عملکرد نور روز و شاخص های خیرگی با رویکرد بهینه سازی در طراحی معماری واحدهای مسکونی مطالعه موردی (تهران)

با هدف بهبود بهره وری انرژی و کاهش شدت خیرگی در فضاهای مسکونی این پژوهش به تحلیل دریافت نور طبیعی و اثرات آن بر کیفیت روشنایی در یک واحد مسکونی واقع در استان تهران می پردازد. در شرایطی که محدودیت منابع انرژی و مصرف بی رویه آن تهدیدی جدی برای محیط زیست و اقتصاد جوامع به شمار می آید بازنگری و بهینه سازی ساختمان های موجود به عنوان راهکاری کارآمد جهت کاهش مصرف انرژی و ارتقای رفاه ساکنان مطرح است. در این مطالعه با بررسی جامع عوامل موثر از جمله موقعیت مکانی، ویژگی های ساختمان، بازشوها و نوع مصالح به کار رفته نظیر شیشه های تک جداره، نقاط ضعف در بهره گیری از نور طبیعی و میزان خیرگی شناسایی شد. سپس با ارائه راهکارهای بهینه طراحی مبتنی بر اصول معماری پایدار و استانداردهای نورپردازی طبیعی میزان خیرگی تا ۵۰٪ کاهش و روشنایی مطلوب تر در فضاهای داخلی به ویژه اتاق خواب ها حاصل گردید. نتایج نشان می دهد که این مداخلات طراحی نه تنها به کاهش بار حرارتی و نوری فضا کمک می کند بلکه می تواند به عنوان الگویی موثر برای ارتقای کیفیت زیست محیطی و بهره وری انرژی در ساختمان های مسکونی مشابه در اقلیم های شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ساختمان ، کربن ، نور روز ، بهینه سازی نور ، خیرگی