بررسی تاثیر حس امنیت بر تعامل کودک با محیط

محیط بیرون از خانه اولین مکان برخورد مستقل کودک با جهان خارج از خانه است. بنابراین ضروری است محیط هایی در نظر گرفته شود که بصورت تخصصی برای کودکان طراحی شده باشد و در طراحی آنها همه نیازهای روحی و جسمی کودکان بصورت کاملا دقیق مطالعه و لحاظ شود. ایجاد حس آرامش و امنیت یکی از فاکتورهای اصلی در طراحی محیط های کودکان است. کودک باید بتواند با فضایی که در اختیار او قرار می دهیم تا در آن بازی کند، ارتباط برقرار کند و در آن حس امنیت داشته باشد همانند حسی که در خانه و در کنار مادر دارد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی است و از نظر روش تحقیق در نوع کمی-کیفی قرار می گیرد. گردآوری داده ها و اطلاعات در مرحله نخست با روش کتابخانه ای صورت گرفته است. پس از گردآوری نظام مند و طبقه بندی شده گزاره های منتخب از این نوع مطالعه مورد تایید کارشناس متخصص قرار گرفت سپس نظرات جامعه آماری به صورت پیمایشی جمع آوری شد. نتایج به دست آمده از این تحقیق پیمایشی به کمک نرم افزارهای تحلیل آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج شاخص های تحقیق در این پژوهش موید آن است که هماهنگی طراحی معماری و محیط، کالبدی طراحی محیط فیزیکی با رویکرد تعامل فعال کالبدی، طراحی با ایجاد امکان دسترسی به اطلاعات محیط، معماری حسی و ایجاد تنوع، پیچیدگی و پرسش آفرینی و همچنین توجه به فضای باز و پویا می تواند تعامل کودک با محیط را به مانند ابزاری برای ایجاد حس امنیت کودک فراهم نماید.

کلیدواژه ها:

کودک ، امنیت ، تعامل ، محیط