اصول الگوهای طراحی پیاده راه در مجاورت بافت تاریخی فرهنگی باغ فردوس تهران

در عصر حاضر که حضور ماشین و تکنولوژی در شهرها فارغ از تمامی امکاناتی که برای بشر ایجاد نموده، مشکلاتی از قبیل آسیب های فیزیولوژیکی و روانی در کنار تخریب طبیعت حجم عظیم مسئولیت کاری و فشار اقتصادی و.... ایجاد نموده است. نیاز به فضایی که به التیام زخم های روحی و روانی یاری رساند به شدت احساس می شود. حرکت پیاده اولین و اساسی ترین شکل جابه جایی انسان است. تنها انسان پیاده است که می تواند درک درستی از محیط اطراف خود داشته باشد و در این نوع حرکت است که فرد مجال کافی برای برقراری ارتباط با محیط پیرامون خود پیدا می کند. امروزه حرکت پیاده به حلقه گمشده زندگی شهر نشینی تبدیل شده است. هر آنچه که به عنوان عناصر اثرگذار بر کیفیت فضاهای پیاده شهری از آنها یاد می شود، پدیده های فیزیکی قابل رویتی هستند که عموما معماری یا شهرسازی و یا تلفیقی از این دو هستند. هدف کلان تحقیق طراحی پیاده راه با محوریت موضوعات فرهنگی و هنری در مجاورت مجموعه فرهنگی و بنای تاریخی باغ فردوس است تامین می شود. شناسایی عوامل تاثیرگذار بر سرزندگی پیاده راه های شهری، بررسی الزامات طراحی فضاهای شهری در همسایگی بافت های ارزشمند تاریخی و برنامه ریزی برای ایجاد فضایی عمومی سرزنده در شهر و مناسب سازی آن برای تمام قشرهای جامعه و گردشگران شهری از جمله اهداف این پژوهش است. پیاده راه شهری بایستی متناسب با عوامل اقلیمی، جغرافیایی، فرهنگی و اجتماعی منطقه و در تناسب با بافت اطراف شکل گیرد تا زمینه ساز شکل گیری شهری پایدار شود. با بهره گیری از آموزه های معماری زمینه گرا، علاوه بر طراحی مسیر پیاده بتوان به حفظ و تقویت عناصر واجد ارزش پهنه تاریخی کمک کرد. طراحی گذر شهری دور از زندگی ماشینی در فضای پر تلاطم و روزمره شهر بتواند پاسخگوی نیازهای اوقات فراغت اقشار اجتماعی مختلف شهروندان باشد و با ثبت خاطرات خوب از حضور در فضای جمعی برای همگان بتواند زمینه ساز ادراک درست از زندگی شهری برای بازدیدکنندگان باشد.

کلیدواژه ها:

پیاده راه ، باغ فردوس ، طراحی ، بافت تاریخی