بررسی نقش نانو فناوری ها در معماری پایدار نمونه موردی نانو مواد در بتن

از زمان معرفی علم نانو توسط ریچارد فیمن در سال ۱۹۵۹ پیشرفت های عمده و تاثیرگذاری در علوم، فیزیک، شیمی و زیست حاصل گردیده که روشن کننده پتانسیل فراوان مواد در سطح مولکول و اتم یعنی نانو مقیاس می باشد. امروزه در اکثر کشورهای دنیا توسعه پایدار در زمینه طراحی و اجرای ساختمان هایی که کمترین صدمه را به محیط زیست بزنند مورد توجه جدی قرار گرفته است. فناوری نانو به دلیل توانایی دگرگون کردن ویژگی های بنیادین مواد و حل مشکلات ساختاری زمینه ساز ایجاد مصالحی جدید با ویژگی های نوین شده که افزون بر کارایی و بازدهی بیشتر عملکردی از دوام بیشتری نیز برخوردارند مبتنی بر پایداری زیست محیطی، مصالح و سازه های هوشمند و مواد و مصالح چند عملکردی از رهگذر این فناوری نوین میسر می شود. طبق برنامه محیط زیست سازمان ملل صنعت ساختمان بیش از ۴۰% از مصرف جهانی انرژی و یک سوم انتشار جهانی گازهای گلخانه ای را در کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه بر عهده دارد. آلودگی محیط زیست، جنگل زدایی، فرسایش خاک، تخریب ازن، تخلیه سوخت های فسیلی و خطرات بهداشتی انسان پیامدهای قابل توجهی در طراحی، ساخت و بهره برداری از ساختمان ها دارند که تاثیرات آن بر محیط زیست را نادیده می گیرند. به همین دلیل طراحی پایدار در معماری مورد توجه اجباری قرار گرفته است. از نظر معمار این ملاحظه با تفکر مفهومی آغاز می شود و در تمام مراحل طراحی همچنان پیشتاز است.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی نانو مصالح ، نانو معماری پایدار ، نانومواد ، نانو تقویت کننده ها ، بتن