بررسی تاثیر روانشناسی محیطی در فضاهای آموزشی و معماری

مقوله محیط به صورت عام و همچنین عوامل محیطی به صورت خاص از جمله مقولاتی هستند که به جهت نقش و تاثیری که بر رفتار و روان انسان دارند حائز اهمیت می باشند. در واقع محیط، به عنوان بستر فعالیت و زندگی انسان می باشد و تاثیر شرایط محیطی بر انسان اجتناب ناپذیر است. علی رغم اهمیت این موضوع آنچه که معمولا در گیرودار زندگی مدرن و ساختمان سازی و صنعتی شدن فراموش می شود، عدم توجه به تاثیر شرایط محیطی بر روان و خلق وخو انسان ها می باشد که در بعضی موارد بسیار نگران کننده است. عدم توجه به اصول روانشناسی محیطی در طراحی معماری موجب تشدید ناهنجاری ها در محیط های اجتماعی است. این موضوع در معماری فضاهای آموزشی به عنوان اولین درگاه ورود به اجتماع اهمیت بیشتری می یابد. برای رسیدن به یک طراحی روانشناسانه، فاکتورها و اولویت های آن چندان شناخته شده نیست. انسان ها در خانه زندگی کرده، در مدارس یاد می گیرند، در ادارات کار می کنند، با وسایل نقلیه حرکت کرده و به طور مداوم با محیط کالبدی در ارتباط هستند. محیط های فیزیکی اطراف انسان نقش مهمی در معنادهی و سازمان بخشی به زندگی او بازی می کنند. محیط کالبدی با عناصر تشکیل دهنده خود مانند رنگ، بافت، سایه، روشنایی، نور، صدا، فرم و... بر جسم و روان انسان تاثیرگذار است. در این میان فضاهای آموزشی مدارس اهمیت بسیار زیادی می یابد. نتیجه این پژوهش یافتن ارتباط بین پدیده های پیچیده ذهنی و روحی با پدیده های فیزیکی و کالبدی در معماری مدارس می باشد.

کلیدواژه ها:

محیط کالبدی ، روانشناسی محیطی ، مدرسه ، معماری ، طراحی