عوامل موثر در بازآفرینی میراث صنعتی

به مرور زمان با گسترش شهرها و تحولات تکنولوژیکی اقتصادی و جمعیتی بعضی از فضاها که در بستر شهرها وجود دارد به بافت های ناکارآمد و نیمه فعال تبدیل شده اند. از آنجا که مفهوم بازآفرینی مجموعه اقداماتی است که به معنای بازتولید یا ترمیم طبیعی بخشی از یک تمامیت زنده که در معرض نابودی قرار گرفته است می باشد، این مفهوم در میراث صنعتی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. از طرفی میراث صنعتی به جای مانده توانمندی های بالقوه تاریخی و فرهنگی نقاط قوت این بسترها هستند که تقویت این نقاط قوت باعث ساماندهی و بازآبادانی فضاهای صنعتی می شود. نظر به این که میراث صنعتی هم زمان به تاریخ و فرهنگ و معماری صنعتی توجه دارد، زنده نگه داشتن این نقاط رویکرد موثری در بازآفرینی و تقویت فعالیت این فضاهای رها شده می باشد. بر این اساس این پژوهش با واکاوی در مفهوم بازآفرینی و عوامل موثر در بازآفرینی میراث صنعتی و توضیح و تشریح آن و در نهایت با تبیین ترازهای تکوینی و تداومی بازآفرینی میراث صنعتی، مولفه های کاربردی موثر را از آنها استخراج کرده است. روش پژوهش این مقاله کیفی و تحلیلی است با گردآوری داده ها از منابع معتبر کتابخانه ای، مرور نظریات، اسناد و کنوانسیون ها انجام شده است که پس از تحلیل، مفاهیم، به تبیین ترازهای تکوینی و تداومی بازآفرینی میراث صنعتی و در نهایت مولفه های کاربردی برآمده از آن ها پرداخته شده است. نتایج پژوهش نشان دهنده آن است که بازآفرینی میراث صنعتی از طریق وحدت تراز تکوینی و تراز تداومی در ایجاد و استمرار مولفه های بازآفرینی میراث صنعتی موثر واقع می شود. تراز تکوینی معرف ترازی از میراث صنعتی است که در شکل گیری و توسعه میراث صنعتی موثر واقع شده است و مولفه ارزش تاریخی و فرهنگی در حوزه بازآفرینی میراث صنعتی را دربر می گیرد و تراز تداومی مبین ترازی از میراث صنعتی است که در حفظ و نگهداری مستمر میراث صنعتی و تضمین استفاده پایدار از آن ها اثرگذار است که مولفه های احیا و مشارکت اجتماعی و توسعه و فضای معنادار را شامل می شود. وحدت مولفه های تکوینی و تداومی هر یک از ترازها مولفه ای کاربردی منسجم و پایدار از میراث صنعتی به دست می دهد که می تواند بر بازآفرینی بسترهای غیرفعال صنعتی موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی میراث صنعتی ، عوامل بازآفرینی میراث صنعتی ، ارزشهای بازآفرینی میراث صنعتی