طراحی فضاهای سازگار برای ارتقای خودمراقبتی سالمندان

افزایش تعداد سالمندان در جوامع مدرن نیاز به طراحی محیط هایی را ایجاب می کند که بتوانند از استقلال فردی، سلامت جسمانی و روانی آنان حمایت کنند. این مقاله با هدف بررسی نقش معماری در ارتقای رفتارهای خودمراقبتی سالمندان تدوین شده و به تحلیل اصول طراحی انسان محور و تاثیر آن بر کیفیت زندگی سالمندان می پردازد. بر اساس مطالعات انجام شده، عوامل کلیدی نظیر ایجاد محیط مناسب ورزشی، توجه به ضوابط طراحی ویژه سالمند، کاهش استرس، مطلوبیت محیطی، دسترسی پذیری، انعطاف پذیری، استفاده از فناوری های هوشمند، ارتباط با طبیعت و ایجاد پاتوق های جمعی و شرکت در کارهای خیرخواهانه در طراحی محیط های مناسب سالمندان نقش مهمی در تقویت رفتارهای خودمراقبتی ایفا می کنند. یافته ها نشان می دهند که معماری می تواند ابزاری موثر در بهبود استقلال و رفاه سالمندان باشد.

کلیدواژه ها:

سالمندان ، معماری ، خودمراقبتی ، خودمراقبتی سالمندان