واکاوی ویژگیهای توسعه میان افزا در طراحی فضای کار اشتراکی در بافت فرسوده کاشان

توسعه میان افزا به عنوان یکی از رویکردهای موثر در توسعه پایدار شناخته می شود که میتواند به بهبود زیرساخت های شهری کمک کرده و از نابودی بافت های فرسوده جلوگیری نماید. بافت فرسوده کاشان به دلیل داشتن ارزش تاریخی و فرهنگی، یکی از بافت هایی است که با استفاده از این رویکرد میتوان آن را حفظ کرد. حدود نیمی از این بافت تاریخی است و این ویژگی فرصتی برای نگهداری و احیای آن فراهم می آورد. فضای کار اشتراکی نیز به عنوان یکی از فضاهای عمومی نوآورانه می تواند در این فرآیند توسعه ای نقشی کلیدی ایفا کند و به تحولات مثبت در بافت های فرسوده کمک کند. هدف اصلی این پژوهش بررسی ویژگی های توسعه میان افزا و ارتباط آن با افزایش پذیرش فضای کار اشتراکی در بافت فرسوده کاشان توسط مردم شهر کاشان است. روش پژوهش تحلیلی توصیفی بوده و با مرور منابع موجود، از جمله متون علمی و تحلیل بافت و شرایط خاص شهر کاشان اطلاعات جمع آوری شده است؛ در این راسته ابتدا مفاهیم و اصول توسعه میان افزا و ارتباط آن با معماری بومی بررسی شده و سپس به بررسی ویژگی های فضای کار اشتراکی و ارتباط آن با توسعه میان افزا در بافت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان می دهد که عوامل مختلفی مانند جنبه های کالبدی و اقتصادی نقش مهمی در توسعه میان افزا دارند. از نظر کالبدی طراحی مناسب فضاهای شهری باید نیازهای کاربردی را در کنار حفظ هویت تاریخی پاسخ دهد. در بعد اقتصادی توجه به استفاده بهینه از ظرفیت های محلی می تواند به رشد اقتصادی و پایداری این مناطق کمک کند. همچنین استفاده از معماری و مصالح بومی می تواند در افزایش پذیرش این فضاها توسط مردم تاثیرگذار باشد و به هم خوانی فضا با محیط و فرهنگ محلی کمک کند.

کلیدواژه ها:

توسعه میان افزا ، فضای کار ، اشتراکی ، بافت فرسوده ، شهر کاشان