طراحی مدرسه ابتدایی مبتنی بر تاثیر فضای سبز بر عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان

در فضاهای آموزشی کیفیت فضای معماری با تاثیر بر شناخت های حسی، فکری و ادراکی می تواند نقش و عملکردی آموزشی ایفا نماید. بررسی ها نشان می دهد فرآیند آموزش در تعامل با فضای باز به دلیل فضاهای گردهم آورنده، امکان تمرین کار گروهی و مشارکت بیشتر دانش آموزان، انعطاف پذیری و امکان گسترش فضا می تواند در افزایش شوق یادگیری بسیار تاثیرگذار گردد. این پژوهش بر آن است تا با روش های توصیفی تحلیلی و در نهایت استدلال منطقی روند تحولات فضای باز و نیمه باز مدارس ایران و نقش آموزشی آن ها را از دریچه تحولات آموزشی مورد توجه و بررسی قرار دهد. با بهره گیری از روانشناسی محیط، مطالعات کتابخانه ای، مشاهده و برداشت میدانی، عملکرد فضای باز در روند آموزش و یادگیری مورد تبیین قرار می گیرد. بررسی ها نشان می دهد الگوی مدارس سنتی ایران با توجه به نقش فعال آموزشی برای فضای باز و نیمه باز شکل گرفته است و به عنوان ابزاری آموزشی و در جریان تعلیم مطرح بوده اند و در ارتباط با محله به کانون تعاملات اجتماعی نیز تبدیل شده اند. در حالیکه در اغلب مدارس معاصر و کنونی آموزش در محیطی بسته و قطعی به نام کلاس صورت می گیرد و با کاهش اهمیت و یا حذف فضای نیمه باز، فضای باز بدون نقش آموزشی، تنها به منظور گذران اوقات فراغت و نظم بخشی به حرکت دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

طراحی ، مدرسه ابتدایی ، تاثیر فضای سبز ، عملکرد تحصیلی و رفتاری ، دانش آموزان