طراحی فضاهای چند عملکردی با رویکرد آنتروپی شانن راهبردی برای افزایش انعطاف پذیری در معماری معاصر

در دهه های اخیر انعطاف پذیری به عنوان یکی از الزامات طراحی در معماری معاصر به ویژه در ارتباط با فضاهای چند عملکردی و راهبردهای طراحی استراتژیک اهمیت فزاینده ای یافته است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیلی-توصیفی، به بررسی پیوند میان مفاهیم فضاهای چند عملکردی، آنتروپی شانون به عنوان شاخص کمی در ارزیابی پیچیدگی و انعطاف پذیری، انعطاف پذیری در معماری و معماری معاصر می پردازد. داده های تحقیق از طریق مرور نظام مند منابع کتابخانه ای، مقالات علمی معتبر و تحلیل محتوای پژوهش های ملی و بین المللی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از آنتروپی شانون می تواند به عنوان ابزاری موثر در سنجش و بهینه سازی طرح های چند عملکردی به کار رود. همچنین ترکیب طراحی استراتژیک با رویکرد کاربر محور نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت فضایی و پاسخگویی به نیازهای متغیر کاربران ایفا می کند. این نتایج می تواند به طراحان و پژوهشگران کمک کند تا چارچوبی جامع برای توسعه معماری انعطاف پذیر در بستر معاصر ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، فضاهای چند عملکردی ، آنتروپی شانون ، معماری معاصر