تاثیر دوده سیلیس بر دوام ملات های حاوی سبکدانه لیکا در مواجهه با دماهای بالا

ملات های حاوی سبکدانه لیکا به دلیل وزن کم و خواص عایق حرارتی، کاربرد گسترده ای در صنعت ساختمان دارند، با این حال عملکرد آن ها در دماهای بالا با افت مقاومت و دوام همراه است. در پژوهش حاضر تاثیر دوده سیلیس به عنوان یک افزودنی پوزولانی فعال بر دوام حرارتی و خواص مکانیکی ملات های حاوی سبکدانه لیکا مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور پنج طرح اختلاط شامل نمونه شاهد و نمونه های حاوی ۱۰، ۱۲، ۱۵ و ۲۰ درصد دوده سیلیس بر حسب وزن سیمان تهیه شد. نمونه ها پس از ۲۸ روز عمل آوری در دماهای ۲۰، ۲۰۰، ۴۰۰، ۶۰۰ و ۸۰۰ درجه سانتی گراد تحت آزمایش های مقاومت فشاری، مقاومت کششی غیر مستقیم، تغییرات وزنی و بررسی ریزساختار (SEM) قرار گرفتند. نتایج نشان داد افزودن دوده سیلیس موجب افزایش معنی دار مقاومت های مکانیکی و بهبود پایداری حرارتی ملات ها می شود. در این میان، درصد ۱۵ دوده سیلیس بهترین عملکرد را از نظر مقاومت فشاری، کششی و کمترین افت وزن در دماهای بالا نشان داد. بهبود ریز ساختار، کاهش تخلخل و ترک ها و تشکیل ژل های پایدار -C-S-H از مهم ترین دلایل این بهبود ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

دوده سیلیس ، سبکدانه لیکا ، دوام حرارتی ، مقاومت فشاری ، ریز ساختار