ارزیابی لرزه ای قاب های خمشی بتنی با جداگرهای لرزه ای ترکیبی و مقایسه با جداگرهای هسته سربی

چکیده جداسازی لرزه ای روشی موثر برای کاهش ارتعاشات و خسارات سازه در هنگام زلزله است که با قرار دادن جداگرها بین ستون های پایه و فونداسیون یا بالای آن دوره تناوب اصلی ساختمان را افزایش داده و نیروهای زلزله را کاهش می دهد. این سیستم ها در زمین لرزه های حوزه نزدیک به گسل عملکرد مطلوبی داشته و موجب کاهش قابل توجه خسارات نسبت به سازه های معمولی می شوند. در این پژوهش رفتار لرزه ای سازه های بتن آرمه با قاب خمشی و تعداد طبقات ۵، ۱۰ و ۱۵ تحت ۷ رکورد زلزله واقعی مورد تحلیل تاریخچه زمانی قرار گرفته است. سازه ها به دو نوع مدل شامل جداگر هسته (LRB) و جداگر ترکیبی (HIB) مجهز شده و نتایج حاصل با یکدیگر مقایسه گردیده اند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از جداگرهای لرزه ای منجر به بهبود رفتار لرزه ای سازه، کاهش برش پایه، جابجایی ماندگار بام و تغییر مکان نسبی طبقات می شود. در میان سیستم های مورد بررسی جداگر ترکیبی (HIB) عملکرد برتری داشته و بیشترین تاثیر را در کاهش پاسخ لرزه ای نشان داده است؛ همچنین تحلیل حساسیت نتایج بیانگر آن است که با افزایش میرایی و سختی در این نوع جداگرها می توان کاهش بیشتری در پاسخ لرزه ای سازه ها ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

قاب خمشی ، جداگر لرزه ای ، تحلیل تاریخچه زمانی ، نزدیک گسل ، تقاضای لرزه ای ، سربی