مقایسه تحلیل تاریخچه زمانی خطی و غیرخطی در ارزیابی لرزه ای سازه بتن آرمه با کاربری ترکیبی تجاری مسکونی

روند رو به رشد جمعیت و توسعه سازه های بتن آرمه بلندمرتبه در مناطق لرزه خیز مانند ایران لزوم بررسی دقیق رفتار لرزه ای این سازه ها را بیش از پیش نمایان می سازد. در این پژوهش رفتار لرزه ای یک سازه ۵ طبقه بتن آرمه با سیستم قاب خمشی متوسط و پلان منظم که در آن ارتفاع طبقه اول ۵ متر و ارتفاع سایر طبقات ۳ متر در نظر گرفته شده است بررسی می گردد. ارتفاع متفاوت طبقه اول نسبت به سایر طبقات اغلب در ساختمان های با کاربری ترکیبی مسکونی تجاری مشاهده می شود. تحلیل سازه مورد نظر تحت اثر سه رکورد زلزله با استفاده از دو روش تاریخچه زمانی خطی و غیرخطی انجام شده و پارامترهای کلیدی شامل بیشینه جابجایی بام، دریفت طبقات و شتاب طبقات مقایسه شده اند. نتایج نشان می دهد تفاوت ارتفاع طبقه اول اگرچه منجر به تشکیل طبقه نرم با تعریف آیین نامه ای نشده اما تاثیر محسوسی بر پاسخ لرزه ای سازه داشته است؛ به طوری که نیاز لرزه ای بر اساس بیشینه جابجایی بام در تحلیل خطی ۴.۹ درصد بیشتر از تحلیل غیرخطی برآورد شده است. همچنین اختلاف معناداری بین نتایج دو روش تحلیل در برآورد پارامترهای دریفت طبقات (۱۷.۹ درصد) و شتاب طبقات (۱۸.۲ درصد) مشاهده شده است. یافته ها حاکی از آن است که در سازه های با پلان منظم تحلیل خطی می تواند با دقت قابل قبولی جایگزین تحلیل پیچیده تر غیرخطی شود هر چند تفاوت ارتفاع طبقات می تواند بر این نتایج تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

سازه بتن آرمه ، رفتار لرزه ای ، روش تحلیل تاریخچه زمانی خطی و غیرخطی ، ارتفاع متفاوت طبقات ، دریفت ، شتاب طبقات